Almanya’da şu an saat
00:30.
Bütün gezdiğim yerlerin yazıları yazıldı ve yayınlanmayı
bekliyor. Ama son yazı bugün yayınlanmalı. Yarın öğlen 11:05 Almanya saatiyle
uçağa biniyor ve aktarmalı olarak Türkiye’ye, güzel İzmirime 18:15 de
varıyorum. Her şey akışında gitmeli. Umutlarım o yönde.
Çok güzel 23 gün geçirdim burada. Çok güzel yerler gördüm,
turist insanlarla tanıştım. Bilmediğim dilleri konuşmaya çalıştım, kendi halime
güldüm, üzüldüm, düşündüm ve kendi kendime konuştum. Kendi fotoğrafımı çekmeyi
öğrendim. En güzeli de çok güzel Türk gençlerini tanıdım burada. Hepsini sevdim.
Hepsiyle arkadaş oldum. Yaş, meslek, cinsiyet, şehir önemli olmadı aramızda. Oturup
konuşmak, dertleşmek belki de tartışmak güzeldi. Yalnız gelip benliğime
kattığım zenginliklerle dönüyorum ülkeme.
Bambaşka bir deneyim oldu bu gezi bana. Artık o buraya
gelirken ki Z.S. değilim ve olmayacağım. Kararlar aldım. Rhein’in kenarına
oturdum kaç gece düşündüm. Sabahları koştum. Hep düşündüm. Kendimi, arkamda
bıraktıklarımı, yeni başlayacak olan hayatımı, arkadaşlarımı, en yakınım
dediğim kişileri ve diğerlerini.
Kendimi eleştirdim. Dilimi geliştirdim. Övgüler aldım. Beğenildim.
Hoş bir gezi oldu. Soranlara “Yalnızım.” dedim. Yalnız geziyorum ben. Bir sırt
çantamla. Bugün Mainz Stadtpark’a gittim. İlk günlerde gittiğim o güzel yere
son günde gitmek istedim. Vedalaştım kendimce. Gül bahçesine oturdum ve sandviçimi
yedim. Çalışanları izledim. Koşanları, spor yapanları, piknik yapanları ve
sadece çimenlere yatanları. Hayat tek başına kendini dinleyebildiğinde daha da
güzel.
Yarın ben dönüyorum, Çikom Slovenya’ya yola çıkıyor. Buraya
gelmeden önce aramıştım onu. Sesini duymuştum.
Gezimin son gününde teşekkür
etmek istediklerim var:
Öncelikle bana burada
her konuda yardım eden Özge’ye,
Odasını bana
kiralayan Deniz’e,
Geç tanışıp iyi
anlaştığım Berker’e,
Almanya’ya geldiğim
günden beri mail, Facebook ve Skype ile yanımda olup her anımı soran, benimle
sabahlara kadar konuşan Gülperi’ye, Bengisu’ya ve Oktay’a,
Bana desteğini ve
sevgisini gösteren Teyzeme,
İlk günden beri
yanımda olup bana maddi manevi desteğini hiç esirgemeyen, son günlere doğru
beni görünce ağlamaya başlayan Biricik Anneme,
Aileme,
Çok teşekkür ederim.
xoxo
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
İçinden geldiği gibi yorum yap ;)