17 Haziran 2015

OHA!


Oha o hisse kapıldım şu an!

Teker teker üniversiteden arkadaşlarım, çocukluk arkadaşlarım ve şimdi de iş arkadaşlarım nişanlanmaya başladı. Hatta evlenenler bile var. Bu kadar sık olması bende şok etkisi yarattı doğal olarak. Geçen sene evlenenler bu yıl hamile.

O zaman, o kara hissi hissetmemin zamanı gelmiş.
Hissettim.
Yüzümde bir yanma oluyor. Şimdi saç diplerim de yanıyor.
Kulakların o muhabbetleri dinliyor.

Anı yaşıyorsun ama o an kendini düşünüyorsun. Millet dinlemediğini anlamasın diye hafif hafif sırıtıyor ve tebrik ediyorsun.

Hissettim. Şu an evlenemeyeceğimi hissettim. O kişi orada bir yerde ama bana gelmiyor.

“Anı yaşa Z.S.”
O özgür kız değil miydin sen?!
Hani bir sırt çantasıyla her yeri gezen. Kim ne derse desin gene de bildiğini okuyan o dik kafalı koç burcu kadını değil miydin peki?

Asi, serseri ruhum şimdilerde kafayı buna taktı. Yalnızlıktan hem korkuyorum hem de korkmuyorum. İnsan zaman geçtikçe düşünmeye başlıyor. Acaba benim çocuğum olsa nasıl olur? Olmalı mı? Ne zaman olur? Kimden olur? Güzel mi yoksa yakışıklı mı olur? Bakabilir miyim? Ona benim yaşadığım gibi güzel bir hayat sunabilir miyim? Ona yetebilir miyim? Pişman olur muyum? Sorular sorular. Aklımda deli sorular modundayım. İşlere odaklanırken bir anda yalnız kalıyorum. Gece araba kullanırken şehrin ışıklarını görüyorum. Hem hüzünleniyor hem de orada hayatın devam ettiğini hissettikçe mutlu oluyorum. Bir evim olduğu, ailem olduğu, sevenim olduğunu düşünüyor, biliyor ve içimde o ateşi hissediyor ve iyi ki burada yaşıyorum diyorum.

Kafamda planlar var. Yakın zaman ve uzak planlar. Yakın olarak 5 Temmuz’da gideceğim Karadeniz Turu yaklaştıkça heyecanlanıyorum. İşler güçler derken iznimi tasarruflu kullanmak zorundayım. Uzun planlar yaptım.

Şimdi işlerime dönüyorum. Artık sesim daha çok çıkıyor. Saygımın, eziklik olarak algılanmasına üzüldükten sonra bende dişimi çıkarmıştım şimdi de pençelerimi.


xoxo

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

İçinden geldiği gibi yorum yap ;)