9 Ocak 2014

İyi Diyelim İyi Olsun




Hmm tamı tamına bir haftadır hasta hasta etrafta gezinirken doktorum sağolsun verdiği ilaçlarla beni Pazar günü ayağa kaldırdı fakat tahlillerimin sonucunu beklemem gerekiyordu. TSH değerlerim normal çıktı.

Ohh bee tiroitlerim de bir sorun yokmuş =))

Ama bu seferde açlık şekerim yüksek çıktı!

“Normal ol artık!” diyen adama sesleniyorum: Bende normale dönmek istiyorummmm!

2,5 saat sonra tokluk şekerimi ölçtüler ve oda normal çıktı. Sorun benim az yemem ve ara öğünleri atlamammış. Yani akşam 16:00’da, gece 21:00’da meyve yemem gerekiyormuş. Sonuç olarak sağlıklı bir şekilde aranıza döndüm, tam zamanında ;) Haftaya finallerim var ve ben bugün itibariyle final tatilime girmiş bulunuyorum. Bugün bütün gün ödevler, sunumlar, yetişmesi gereken Word yazılarımı, raporlarımı toparladım. Bu gece hepsini bitirip öyle yatıcam hedefim bu! Yarında adam akıllı derslerime başlayıp bu dönemi bitirmek istiyorum.

Bir haftaya neler sığdırılır? Ayağa kalkar kalkmaz hemen unutulan doğum günü hediyesi hazırlanmaya girişilir (Azarı bizzat şahıstan yemişim artık oturur muyum?!). Evde karton yoktur o alınır, yapıştırma kağıtları toplanır vee hazırlıklara hasta ve hafif kırgın bir bünyeyle girişilir. Güzel bir kutu yaptım. İçine de bütün ne kadar şeker varsa onları küçük küçük şeffaf paketlere doldurup kurdeleyle bağladım. Bebek şekerlerini düşünün aynı onun gibi oldular. Sonra hepsini kutuya koydum ve alın size doğum günü hediyesi. Her gün bir paketini yesin =))) Arkadaşlarımda “Beğenmezse napcaksın?” diye sordular. “Napcam bütün zulayı alıp sizi de toplayıp yicez.” dedim :D Millet dört gözle beğenmesin diye dua ederken hediye beğenildi hohooo ;)

* Orijinal hediye fikirleri bulunur, paylaşılır ve yapılır canlarım ;)

Haftaya İtalya’ya geri dönecek olan arkadaşım G. ile buluştum. Zamanım olsaydı bi falcıya da gidecektik ama benim finallerim ve yarına yetişmesi geren onca ödev varken bu biraz zordu. Onları kendi aralarında bırakıp eve geldim. İyi kızlar falcıya, kötü kızlar yetiştirmesi gereken ödevlere.

Bunun yanında bu aralar üzerimde biraz mutluluk biraz hüzün birazda sevgi var.

Mutluyum çünkü sevdiğim arkadaşlarım var. Ortak bir noktada bir şeyler yapmak için toplanıyoruz, gizli işler çeviriyor ve milletin dikkatini çekiyoruz heheee =))) Sonrasında anlayıp anlamamazlıktan geliyoruz. Kol kola yürüyoruz mutluyum işte.

Hüzünlüyüm çünkü bir güz dönemi daha 2 hafta sonra sona erecek. Bitiyor. Yavaş yavaş sona yaklaşıyoruz ve ben, her bir arkadaşımı, hocalarımı özleyeceğim. 214 nolu sınıfta oturup bölümün bahçesindeki ağaçları, gelen gideni izleyip, dersi dinlemediğim günleri özlemeye şimdiden başladım.

Sevgi… O işte bütün bunların içinde bir anne. Bir bütün. Geçmişimde bana acı veren adamı bile unuttuktan sonra yeni birini üç saat beklemek ve onu beklerken kitap okumak, zamanla umursamamayı bana hatırlatıyor. Önemli olan biziz evet, ama sonra bir anda yan koltuğuna atlayarak gelip oturan ve seni PAT diye öpen adamı görünce unutuyorsun zamanı vs.

Güzel günler sizin ve benim olsun.
Haberler uyarsa da bende sizi uyarayım: Aman dikkat kendinizi gripten koruyun!

xoxo

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

İçinden geldiği gibi yorum yap ;)