29 Aralık 2013

Rahatladım Yauvv!


“Ohh!” mu çeksem yoksa “Haydi şimdi bütün eller havaya!” mı desem bilemedim. En iyisi ben kocaman bir ohh çekeyim. İçim kıpır kıpır =) Bitti ya bitti. İçimde bir boşluk yok. Olması mı gerekiyor bilmiyorum ama olmasın böylesi çook güzeellll :D Mutluyum hem de çook. Kelime bulamıyorum anlatmak için.

Şöyle desem;
Buluştum!

Mail kutuma gelen ve yorum olarak yazdıklarınızın sonunda buluşmaya karar verdim. Düşüncelerinizi, deneyimlerinizi, fikirlerinizi benimle çekinmeden paylaştığınız için hepinize teşekkür ederim. Öncelikle bunu belirtmek istedim.

Bugün buluştum. Kadınız işte. İnsanın “O eski halimden eser yok şimdi.” diyesi geliyor ve ona göre giyiniyor. “Bak baaakk neler kaçırdın, senden sonra yıkılacağımı sanıyorsan yıkılmadım. Hem güzelleştim (Kilo verdim) hem de giyim tarzımı değiştirdim.” dedim hohooo =))) Tabi bunu giyimimle ve tavrımla dedim. Öyle pat diye değil ;) Altıma dapdar kotumu, onun altına siyah çizmelerimi ve üzerime sırt dekolteli kazağımla deri ceketimi giydim. Birazda siyah makyaj yapıp kırmızı rujla çıktım dışarıya. Ne yalan söyliyim güzel oldum hahahaaaa :D

Kötüyüm kötüyüm kötüüü!!!

Hayat erkeklerden intikam alınca daha mı güzel ne?! ;) Kız arkadaşlarımı terk eden erkeklerden de böyle intikam alıyorum ya da aldırıyorum ohh #) Ay şu dört gündür yaşadığım sinir stres germişti beni. Nasıl olacak, ne dicem ıvır zıvır bir sürü cümle beynimde geziniyordu ama bugün noldu; bitti! Bitirdim hem de ben bitirdim! O kadar Almanyalara gidişim, yazlıkta bir ay kalışım, düşüne düşüne hindiye dönüşüm bir işe yaramış. Heyt bee süpersin Z.S! (Teşekkürler teşekkürler hehee).

En başa alalım. Buluşma yerimize bu sefer geç giden ben oldum (ki normalde beni bilen bilir çok erken giderim ben buluşmalarıma. İster iş görüşmesi olsun ister gezmeye gidelim fark etmez erkenden gider beklerim ben. Ne bekleticen ne de beklicen mantığıdır benimkisi). Bir gün önceden de G. ile konuşup ona oturulacak yer sormuştum. G.’de bana en güzel yerin Kahve Diyarı olduğunu söylemesiyle mantıklı geldi. “Hastayım, yürümek istemiyorum.” yalanını uydurup Ex Boyfriend’imizi mekana götürdüm. Önce karşıma oturdu. Sorun yoktu derken bir anda yanıma oturdu ve elini belime attı! İşte orda geri çekilip “Sevgilim var.” dedim. Yalanda değil aramasa da var yahu (Ben bu gazla onu da hallettim bekleyin bi dakka. Onu da hikâyenin sonuna saklıyorum.). Bizimkine bir kal geldi. Elindeki fincanı bıraktı ve aniden dönüp “Burada mı?” dedi! Ay evet bunu dedi! Salak ya, sevgilim orada olsa seninle ayrı masaya otur muyum?! Şaşkın yahu! “Tabi ki de burada değil. Ama bugün seninle buluştuğumu biliyor.” dedim. Hazır olun verdiği cevabı aynen yazıyorum: “Nolcak ki? Benimde görüştüğüm kızlar var.” dedi. “Nasıl ya istemiyorum, sevgilime bunu yapmam.” dedim. Bu sefer geri çekildi ve kahvesini içerken “Nerde tanıştınız, ne zamandır sevgilisiniz, yaşı, mesleği ne?” diye soru yağmuruna başladı. Hepsine verilecek cevabım vardı (Yalan mı söylicez oğlum. Bizde her şey açık ve net.). Kahvelerimizi içtik ve “Şöyle Kordon boyunca yürüyelim.” dedi. “Hastayım ama.” desem de “Yarım saat çok değil.” dedi. “Peki.” dedim. Konuştuk havadan sudan. Asansöre doğru yürüdüğümüzü anladığım anda “Hadi geri dönelim.” dedim. “Neden metroyla döncen zaten.” dedi (Her şeyi bildiğini sanan bu hallerini hiç özlemediğimi bir kez daha anladım.). “Hayır.” dedim. “Ben otobüsle döncem. Birazda yürümek istiyorum. Kordon’a gidicem.”. Böyle dedikten sonra elimi sıkıp “Bu seninle son görüşmem. İki senedir İzmir’deyim ve Antalya’ya taşınmak istiyorum. Çok güzel bir kadınsın Z.S. Bunun kıymetini bil. Seninle tanıştığım için çok mutlu oldum. Elveda.” dedi ve ayrıldık.

Bitmişti.
Evet, farkındaydım kendimin, benliğimin.

İşte ben bu gazla G.’yi aradım ve her şeyi anlattım (Onun bugünü merak ettiğini biliyordum.). Ardından da hayatımdaki adamı arayıp onunla da olan ilişkimi kesinkes bitirdim!

Ohh beee :D
Üstümden kocaman bir yük kalkmış oldu.
Huzuru buldum.

O heyecan ve adrenalin ile Gündoğdu Meydanı’na kadar yürüdüm. Sonra gene benim yerime oturdum ve Karşıyaka’yı, vapurları, yük gemilerini, denize dalıp çıkan martıları izledim. Gözümü kapatıp denizi dinledim. Deniz kokusunu içime çektim. Soğuk soğuk her çekişim de daha da açıldım.

Dünya varmış yaa! Ayy artık rahatım. Hayatımda ne o, ne bu kimse yok. Bitti. Kafam rahat, gönlüm boş. Ona zaman ayıramadın, bununla konuşmadın, yok buluşmadın diye trip atacak adamda kalmadı. Dünkü Galatasaray maçından sonra eve dönmeden önce GS Store’a da uğrayıp abime hediye aldım. İçerisi ana baba günüydü. Çoluk çocuk ;)

Şimdi evimdeyim ve radyomu son ses açtım, bağıra çağıra, hoplaya zıplaya şarkıları söylüyorum. Naz’da bana eşlik ediyor. Komşular “Z.S. gene coştu!” diyorlardır kesin. Amaann mutluyum yahu :D :D

Hepinizi seviyorum.
xoxo

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

İçinden geldiği gibi yorum yap ;)