8 Ekim 2011

Kadınlar & Erkekler …5


Bu seferki hikaye benden. Konuda benim, hikayede.

Geçen gün arkadaşlarımla kafede oturmuş bir yandan onları dinlerken bir yandan da etrafıma bakınıyordum. Dikkatimi şu eski güzel kızlar neden çirkin erkeklerin yanında olur ya da bunun diğer türlüsü yakışıklı erkekler neden çirkin kızların yanında olur sorusu geldi. Maşallah oturduğum yerden geçen çiftlerin çoğu bu şekilde olduğu için aklıma gelmese olmazdı zaten. Ve bir anda muhabbete dönüp _koptuğum belliydi de çaktırmıyordum_ direk masadakilere bunu sordum. Birisi “Erkekler bu şekilde kısmetlerini kapatmazlar.” dedi. Birisi “Bence bu şekilde davranırlarsa ben onun zevksiz ve sadakatsiz olduğunu düşünürdüm.” dedi. Biri de bu “Doğanın kanunu” deyip kestirip attı. Bir diğerimizde “Onun dış değil iç güzelliğine bakmıştır.” dedi. Bence herkes doğru söyledi ama aklıma takılıyor.

Neden yani neden???

Böyle güzel bayanlar oturursunuz sonra karşı masaya bir yakışıklı gelir oturur. Yalnız sanırken yanına bir kız gelir ki siz hala yok canım bu kız bu çocuğun sevgilisi olamaz derken yanındakine şöyle bir bakarsınız ki emin olmak istersiniz. İlk bakışta yakışmamışlar deriz. Ben çok derim =)) Düğünlere bile gidince gelinle damat yakışmışlar mı diye bakarım. Artık son raddeye gelinmiş. Öncesinde sanki bana sormuşlar gibi =)

Bütün bunların yanında konu döndü dolaştı bana geldi. Nasıl konuyu bana getirdiler yazarken bile hatırlamıyorum ya neyse bu da benimkilerin özelliği işte. Dönüp dolaşıp konuyu benle kapatmak son modamız =) Bu zamana kadar beğendiğim bütün erkekleri masaya yatırdılar.

Ve sonuç: Kimse bana yaklaşamıyor.
Gerçekten bana kimse yaklaşamıyor =)

İlginç bir tespitte şu: Benim özgüvenim biraz fazla olduğu için erkekler yanıma gelip duygularını itiraf edemiyormuş. Reddederim ya da onlara bakmam diye.

İlk söylediklerinde itiraz ettim hemen yok artık ne alakası var yaa falan dedim ama sonra düşününce doğru söylediklerini anladım. Haklılar.

Bu kızlar içinde geçerli erkekler içinde. Bende öyle bir özgüven var ki yanımdakini gaza getirip isteyip de yapamadığı şeyi yaptırabilirim. İstediğim birinin yanına gidip ne hissediyorsam söylerim, aklıma koyduğumu yapar, kafaya takarsam da alırım. Yeter ki bu kafaya takma olayında beni kızdırmasınlar. Kızdım mı çok kötü bir kız olabiliyorum. Her kadının içinde şeytanlık vardır. Ufak bir kıvılcımla ortamı alevler içinde bırakabilirler.

Çok kız arkadaşım erkek arkadaşlarını benden uzak tuttu. Nedeni buydu işte. Benim onların yanındayken erkek arkadaşlarını ayartacağımı düşünmeleri. Çok sığ bi düşüncede olsa beni kızdırırlarsa karşı masadan ve kimseye çaktırmadan yaparım ruhları bile duymaz. Tabi bunu genelde yapmıyorum. Yani neden kız arkadaşımın sevgilisini ayartayım ki hem de ortada bir sorun yoksa. Bana ne yani. İkisi sevmişler birbirini ve beni de yakın bulup tanıştırmışlar. Bundan ötesi arkadaşlığa ihanettir. Başıma bir değil iki değil çok kez geldi bu durum. Kız arkadaş tanıştırır sevgilisiyle sonra biz iyi arkadaş oluruz derken onların arası açılır. Bu sefer kabak benim başıma patlar. Seviyeli oluyorum, seviyeyi aştığım söyleniyor. Takmıyor gibi davransam, çocuğa düşmanın gibi davranma oluyor. İşte bunlar beni sinir ediyor. Sonra neymiş bende özgüven fazla oluyormuş. N’apıyım erkeklerle iyi anlaşıyorum. Eğer erkek arkadaşına güvenmiyor ve benim yanımda onu kıskanıyorsan hiç tanıştırma kızım beni diyorum artık. En sonunda dedim dedirttiler.

Bütün bunların üzerine bendeki özgüvenden dolayı kimse yanıma hemen yaklaşamıyormuş. Yaklaşınca da ayrılamıyorlar ya neyse =) Geçmişte benden hoşlandığını bildiğim ve rastlantı üzerine öğrendiğim arkadaşım “Bende de öyle olmuştu ve senin yanında arkadaşın olarak kalmak daha güzeldi.” dedi. Şimdi buna sevinmeli mi yoksa üzülmeli mi??? Bide benim kız arkadaşımdan çok erkek arkadaşım olduğu için çoğuna da yan gözle bakmam ama ya onlar bakıyorsa gibi saplantılı bir fikir düştü içime #) Kimseyi de sınayamam ki. Böyle giderse de nice kısmetler kaçar =)) Ne biçim bir kısır döngü bu hayatımda yaa… İleride kariyer falan da yaparsam iyice evde kalıcam belli oldu =)) Şunu da belirteyim ki bizim gruptaki herkesin sevgilisi yakışıklı erkeler, güzel kızlar. Biz o genel başta arkadaşın dediği “Doğanın Kanununa” uymuyoruz =)

Durup dururken masaya attığım bide üzerine kendimi sorgulamam yetmiyormuş gibi arkadaşlarımdan aldığım bu eleştirel bir o kadarda samimi açıklamalar sonucunda düşünmeye başladım.

Özgüvenimi törpüleyemem ki. Beni ben yapan şeylerden biri özgüvenim zaten.
Uff sağolun yaa… Gerçekten sabah sabah günün sorusuyla günüm çok güzel başladı.

4 yorum:

  1. Özgüven iyidir. Kendine güvenmeyen,kafasını kaldırıp insanların suratına bakmaktan bile aciz olabilirdin,şükret haline mutlu ol. Senin özgüvenine tapıcak bi erkek de çıkar mutlaka ortayaa

    YanıtlaSil
  2. Geçen falımda da çıktı o erkek ama işte nerelerdeyse daha "O kişi" olduğunun farkında değil bence =))

    YanıtlaSil
  3. Kim ben mi, aaa Serdar =)) Aşk olsun ama :D

    YanıtlaSil

İçinden geldiği gibi yorum yap ;)