10 Şubat 2011

I'm Still Here


Gene aynı yerdeyim.
Aynı masa ve aynı sandalye…
Aklımda ise bilindik düşünce…
Ama şimdi eskisinden daha çok korkuyorum.

Yeniden aynı şeyleri yaşamak,
aynı yerlere gitmek.
Biliyorum bunun üstesinden gelmeliyim.
Tek sorunum nasıl yapacağımı bilmemem.
Üstesinden gelmeyi bilmem ben.
Onun yerine alışabilirim.
Onda da ne kadar iyi olduğum belli değil.
Bazen o kadar küçük şeyler sorun oluşturur ki,
çözümü vardır ama bilemeyiz.
Bilsek emin olamayız falan filan.
Kendi iç karmaşamda yaşıyorum şu sıralar.
Sonunu bilmiyorum sanki bilmek de istiyorum.

Bide bunların üzerine yakın arkadaşım dediğim kişi bir anda muhabbeti kesti. Bunun da nedenini bilmiyorum. Sordum cevap bile atmadı şahsiyet. Umurumda da değil artık. O kadar yaptıklarım ve yaşadıklarımızın üzerine senin saygın bu kadarmış adamım diyorum. Bugün bana geri dönse tek şartım bunu önce açıklaması olur. Hiçbir şey nedensiz değil hayatımda. Daha sonra çıkar nedeni. Kaç sene olmuş, neler yaşanmış, neler paylaşılmış.
Bunların üzerine, geriye sadece söylenmiş büyük sözler kaldı.

Ne yazık.
Hem bana, hem ona.
Tek isteğim, artık insanların kendi seçimlerinin arkasında durması.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

İçinden geldiği gibi yorum yap ;)