13 Kasım 2010

♪ ✿ Bay Doğru Bayan Yanlış ✿♪

   
O, Bay Doğru ben ise Bayan Yanlış.

Yalnızlığını yıkmak istedim.
 Hayatına dâhil olmayı.
Sanki o istemedi.
Oda istedi ve olduk.

Ama şimdi bakıyorum da yaşadıklarımıza,
biz rolleri değişmişiz.

Öyle bir şey oluyor ki,
onun herşeyi oluyorsunuz.
Sonra karşınızdaki ya bundan korkuyor
ya da buna cesareti olmadığını fark ediyor
ve devamında,
sizi kendisinden soğutuyor
ya da bunun için çabalıyor.

Sanki benim yaşadıklarım bu anlattıklarımdan farklı?
 Yoruldum artık bende bu gelgitlerden…

Ama biliyorum ki karşımızdaki bunu yapmak istemiyor.
Sonunda pişman olup gene yanıma geliyor.
Ve yeniden bir kaçıp kovalama oyunu oynanıyor.
Sonu???
Bizim ilişkimizde bu yok.
Ne kopmak ne de tam olarak bağlanmak.
Yeni birisini istemiyorum.
Tam olarak hayatımdan çıkaramadığım biri varken bunu yapamam ki.
Gizlide olsa bunun beni engellediğini biliyorum ve hissediyorum.
Beraberken onu anladığımı düşünüyordum.
Ama ona göre bu yanlış.
Kimse onu tam anlamıyla anlayamazmış.
Söylediklerime şaşırıyor,
bazen de sonuna kadar katılıyor.

İki zıt karakterin yavaş yavaş birbirini tanıması ve aslında birbirini tamamladıklarının fark etmesi bizim olay.
Bu bir keşif.
Başlangıcı ise merak.
Böyle olunca da, adı yok ve tabi sonu da.

Gene kafam karıştı ve gene düşüncelere daldım.
Daldım da çıkabildim mi bakalım???

Bir karar daha aldım hayatımla ilgili.
Listeler, uzun uzun listeler arasında en uygununu seçtim bu sefer.
Biliyorum gene ikilemdeyim.
Ama benim hayatım hep ikilemdeki zaten.
Normal gittiğinde bir şey o zaman sonunda pürüz çıkıyor.
Yani keyfi ikilemde olduğum zaman var.
Aldığım kararların sonuçlarına katlanmalıyım.
Bu sefer seçtiğim seçenek beni üzecek ve ben bunu biliyorum.
Kararlıyım ve emin adımlarla ilk adımımı attım bile.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

İçinden geldiği gibi yorum yap ;)